Sikou, dat is een lang verhaal met zijn tegenslagen en successen. Het leven van een bedrijf verschilt uiteindelijk zelden veel van dat van mensen.
Het verhaal begint in 2009. Sikou is dan een klein biologisch restaurant met een vitrine van huisgemaakte ijsjes, bereid door ambachtsman Bruno Lai. In 2011 gaat het restaurantje failliet. Bruno moet zijn huis verkopen om zijn schulden te betalen, maar laat zich niet uit het veld slaan, stroopt de mouwen op en zoekt naar een manier om zijn atelier voor de productie van roomijs voort te zetten.
Een klein groepje privé-investeerders wordt samengebracht. Ze zijn gewonnen voor de kwaliteit, maar vooral voor de filosofie erachter. In 2012 wordt het atelier overgenomen van de curator, samen met de naam van de winkel (Sikou). Ze nemen Bruno als partner aan en herlanceren het atelier en de distributie, uitsluitend in potten van 500ml.
Het atelier dat de winkel in Sint-Gillis bevoorraadde, verhuist al snel van Anderlecht naar Etterbeek. De nieuwe distributie begint in februari 2013 met sobere potten, in de marge van de flashy verpakkingen die men gewoonlijk in de rekken aantreft. Geen agressieve marketing, geen bullshit, informatieve communicatie en een eerlijke, directe toon. Het merk Sikou zegt wat het doet, maar ook — en misschien vooral — wat het niet doet. Voor de rest wordt de consument als enige rechter gelaten, zonder verkooppraatjes of superlatieven. Zo zult u bij ons nooit termen lezen of horen als « echte koffiebonen », « uniek vakmanschap », « uitzonderlijke smaak », « meester-ijsmaker », « gesublimeerde smaken », … Wij respecteren onze klanten, zonder hen voor ezels te houden die men met superlatieven om de tuin leidt.
De initiële ambitie is om kwaliteitsijs in de ambachtelijke zin van het woord toegankelijk te maken voor zoveel mogelijk mensen, op een markt die als teleurstellend wordt beschouwd. De biocertificering sprak vanzelf, want ze zat in het DNA van Sikou sinds het begin en drong zich op als een logisch gevolg van de aanpak, meer dan als een na te streven doel. Dit leverde ons onze slogan op, die ons enigszins onbedoeld ontsnapte tijdens een interview: « Sikou, dat is roomijs op basis van voedsel », zonder te weten of we moesten lachen of huilen. Lees onze ingrediënten en vergelijk ze met wat er op de markt is. U zult heel snel begrijpen wie wat doet.
De recepten zijn niet veranderd en de productie was op zich een echte uitdaging om de werkmethodes van Bruno te behouden: rauwe melk en rauwe room, niet-onderhandelde prijzen met de boeren, smaken bereid in de keuken van het atelier, ruwe en edele grondstoffen, niet of minimaal bewerkt buiten onze ateliers. Kortom, het doel was om roomijs en sorbets te maken volgens de regels van de kunst, in de zin van de goede ambachtsman.
Vandaag is Sikou aanwezig in alle gespecialiseerde biologische winkels in België, in enkele tientallen buurtwinkel, en ook in Frankrijk.
Uiteraard zal het bedrijf nog menig obstakel tegenkomen, maar vandaag hebben we een idee geconcretiseerd dat een overtuiging is geworden: de voedingsindustrie is in crisis en wij, consumenten, zijn ons daarvan bewust. Kwaliteitsproducten hebben een toekomst tegenover de hyper-industriële voedselverwerking en de praktijken van verborgen of verdachte ingrediënten.
Wij hopen dat consumenten zullen afstappen van een middelmatige voeding en een voedingsbudget dat tot het strikt noodzakelijke is beperkt, alsof alles wat in de winkel te koop is met dezelfde goedgelovigheid en zonder enig onderscheidingsvermogen benaderd moet worden.
De pathetische vaststelling is dat ons onderscheidend criterium is dat we roomijs maken volgens de regels van de kunst, zonder voedingschemie en met producten die conform zijn aan wat de natuur voortbrengt, heel eenvoudig: room is room en geen boter en water of allerlei surrogaten van vetstoffen, rietsuiker is rietsuiker en geen zoetstoffen, vanille is vanille en geen aroma's, enzovoort...