Oorspronkelijk een ijstoonbank, werd de activiteit omgevormd en heropgestart met de hulp van ambachtsman Bruno Lai, voor een distributie in potten van 500ml vanaf februari 2013.
Als de recepten niet zijn veranderd, was de productie een echte uitdaging om de werkmethodes van de ambachtsman te behouden: rauwe melk en rauwe room die niet gestandaardiseerd zijn, niet-onderhandelde prijzen met de boeren, smaken bereid in het atelier, grondstoffen niet of minimaal bewerkt buiten onze ateliers, geen voedingspoeders, geen aroma's, ...
En dit alles 100% bio.
Blijft Sikou dan een ambachtelijk product, ondanks de distributie in buurtwinkels, voor zoveel mogelijk mensen?
Sikou heeft de erkenning als ambachtsman gekregen van de Commissie voor Ambachtslieden na de inwerkingtreding van de wet van 19 maart 2014.
Toch heeft iedereen zijn eigen idee over wat ambacht is: een beroep gebaseerd op eeuwenoud vakmanschap, op het gebruik van een bepaald type uitrusting of voornamelijk op mensenwerk? Op het idee van veeleisendheid en kwaliteit? Op het gebruik van edele grondstoffen, op de uitvoering volgens de regels van de kunst? Is ambacht voorbehouden aan bereidingen op de verkoopplaats, of aan een vertrouwelijke productie op buurtniveau?
Dit idee van vertrouwelijke productie stond altijd haaks op onze oorspronkelijke bedoeling: kwaliteitsijs volgens de regels van de kunst, in de zin van de goede ambachtsman, toegankelijk maken voor zoveel mogelijk mensen, op een markt die als teleurstellend wordt beschouwd op het vlak van kwaliteit.
U weet inmiddels genoeg over onze filosofie en onze ingrediënten om u een mening te vormen, dus zoals we gewoonlijk zeggen tegen onze consumenten: oordeelt u zelf; voor ons gaat het om kerktorengevechten.